zondag 25 oktober 2015

Gepofte Charles

Ik kocht een patroon van Compagnie M en om een of andere duistere reden kocht ik er ineens 2. Ik heb nou eenmaal een zwak voor retrotuinbroekjes voor kleine jongetjes. Alleen... Ik heb geen klein jongetje. Mijn ooit kleine jongetje is inmiddels 13, langer dan ik en wenst geen tuinbroeken meer te dragen. Soms leen ik de zoontjes van vriendin om me uit te leven op jongenskleding. Maar goed,  geen kleine jongen bij de hand vandaag, maar gelukkig wel een klein meiske en een goed plan: een poftuinbroekje.
De hack was simpel. Het bovenlijf van the Charles Pants, maar dan met een pofbroekje er aan. Een pofbroekje is in feite gewoon een bizar brede broek met rimpels en boordjes, easy does it.  En de broek moest niet lang, maar kort en dan moest ik er natuurlijk ook gelijk even een shirtje en beenwarmers bij maken. Gewoon omdat het zondag is ofzo. En het is lekker vrolijk, heel lief en een beetje ondeugend, net als mijn moppie. De broek is expres een beetje op de groei zodat ze hem komende zomer ook nog lekker aan kan.

Het arme meisje in kwestie nam helaas gisteren een snoekduik uit de voordeur en viel vol met haar gezicht op de stoep. Dikke bult en schaafwonden over haar gezicht en ook nog snotverkouden. Gelukkig wilde ze haar nieuwe outfit wel aan en even buiten spelen op de glijbaan. 

De Ileana hack x 2

Mocht het mensen nog niet zijn opgevallen; ik hou van patronen hacken. Echt. Er is zelden een patroon dat aan mijn eisen voldoet en ontkomt aan mijn enthousiaste stiften en schaar. Dus toen ik las over de wedstrijd van Compagnie M en de mogelijkheid om een patroon aan te passen, dacht ik: Jeej! Ja!
De kleine details waren dat ik geen patroon had van Compagnie M, eigenlijk geen patronen meer mocht kopen van mijzelf en mijn dames zeer riant in  de kleding zitten. En met zeer riant bedoel ik dat ik de was wel een maandje kan laten voor wat het is. Ik zou dus even niet meer voor ze naaien.
Details dus. Maar wie kan zo'n uitdaging nou weerstaan? En een draaijurk is altijd een succes, zelfs als je er al 1 of 2 na 10 gestopt met tellen hebt. Ileana it is dus.

Ik wilde ze net even wat klassieker en sjieker voor kleine prinsesjes; pofmouwen toegevoegd, een strikband in de taille  (nooit een overbodige luxe voor mijn smalle dames), dubbele laag bij de rokdelen, dochterlief wilde liever snaps dan een rits en het bovenlijf getailleerder gemaakt (zie opmerking bij de strikband).

Om de aanschaf van het nieuwe patroon patronen te compenseren mocht ik geen nieuwe stof kopen voor de jurkjes. Gelukkig had ik nog wel een of twee lapjes liggen, waaronder 2 (ok... 3 maar ik had er maar 2 nodig) met een toepasselijk roosjespatroon. Het was even zoeken naar een contrasterende stof want blijkbaar ben ik bijna door mijn stippen en ruitjes heen. 

Ik kon aan de slag. Patroon getekend, aangepast, geknipt, domme fouten gemaakt door slaaptekort en te  snel willen en ruzie gehad met  naaimachine. Echt ruzie of eigenlijk meer oorlog en dat terwijl we normaal best een goede verstandhouding hebben. Zo erg dat ik mijzelf een nieuw beste vriendje heb gekocht. Inmiddels was de vrede wel hersteld en kon ik rustig mijn jurken afmaken terwijl ik wacht op mijn nieuwe Pfaffje. 

En vandaag op deze druilerige dag liepen er 2 hele zomerse prinsesjes door het huis blij rondjes te draaien.


Een probleem met zo'n draaijurk... krijg je peuter maar s scherp op de foto. 


  


Gelukkig biedt het prachtige door opa gebouwde poppenhuis voldoende afleiding.






Gelukkig staan ze ook leuk met een shirtje eronder en hoeven we niet te wachten op zomers weer.
 

 

En de zusjes nog even samen. Zolang grote zus het nog fantastisch vindt om te matchen maak ik daar maar gebruik van. Het duurt vast niet lang meer.

zaterdag 24 oktober 2015

Een winterjas voor de kleinste spruit

Die kleine van mij, dat blijft maar een klein opdondertje. Met 2 zit ze nog steeds ergens tussen 80 en 86 en ze is maar smal en daarmee vallen een hoop patronen, zoals die van Farbenmix, af. Het was dus weer even een speurtocht om een geschikt patroon te vinden. Uiteindelijk wist Marije van Boutikkie me ervan te overtuigen dat ik Liivi van FeeFee een kans moest geven. 

Hoewel ik aanvankelijk niet zo gecharmeerd was van het patroon ben ik toch maar aan de slag gegaan. Omdat hij klein viel voor een jas heb ik maar wat grotere maat gekozen. Toen de buitenjas eenmaal in elkaar zat, vond ik die mouwen toch wat riant ogen en met een passende jas werden mijn vermoedens bevestigd.


Eerlijk?  Na mijn kleine aanpassingen vind ik hem best leuk geworden. Ik vind de vorm van de capuchon en de kraag nog steeds niet zo heel mooi en wat uit verhouding tot de rest van de jas,  maar hij staat wel fantastisch.


Eerlijk?  Na mijn kleine aanpassingen vind ik hem best leuk geworden. Ik vind de vorm van de capuchon en de kraag nog steeds niet zo heel mooi en wat uit verhouding tot de rest van de jas,  maar hij staat wel fantastisch.

 


donderdag 22 oktober 2015

Ik kocht 4 meter wol...

In de zomer heb ik een testversie gemaakt van een jaspatroon, want ik wilde een wollen winterjas voor mijzelf maken. De testversie was wel acceptabel, vond ik, dus die heb ik veel gedragen en wat veranderingen gepland voor de winterversie. Toen zag ik dit nieuwe patroon van mcCall en dacht: ja, dat wil ik! Tot ik ontdekte dat ik alleen al 30 euro kwijt was aan het patroon en verzendkosten. Thanks... but no thanks. Vooral omdat ik hem toch wat praktischer en warmer wilde hebben.

Dus er zat maar 1 ding op: zelf aan de slag met pen en papier.  En op zoek naar wol. Dat laatste loste zichzelf die middag vanzelf op toen ik prachtige 100% wol zag op de markt voor maar 9 euro per meter. Het mcCall patroon gaf aan dat ik in mijn maat 3.7 meter stof nodig had, dus ik dacht het op veilig te spelen en 4 meter te kopen.
Dat was inderdaad een hele veilige marge want nadat ik patroon had getekend, voering in elkaar had gezet als test, die prachtig bleek te zitten en ik zonder fouten en problemen een jas in elkaar naaide, had ik nog bijna 2 meter over... Wat ik daar mee deed volgt  later, nu eerst mijn jas even showen.


Hij is inmiddels  al een tijd in gebruik en ik ben er heel blij mee. Vooral nu mijn heerlijke warme Harlequin Hoodie van merino wol af is.