dinsdag 3 juli 2012

Stoere jas voor stoere zoon!

Naast dat kleine eigenwijze schattige peutermeisje heb ik natuurlijk ook nog een hele grote, mooie zoon. Die zoon is 10 en wil over het algemeen niet zoveel te maken hebben met zijn moeders vrolijke, kleurrijke naaisels. Maar aan de andere kant is het natuurlijk ook niet leuk als er van alles voor je zusje wordt gemaakt maar niet voor jou. Dus... Dilemma...
Hij ging toch maar 's tussen de patronen kijken, zag een vest dat hem aanstond, schoof mij die onder mijn neus en zei: "Mam, die wil ik. In zwart met rood."
Wij naar de stoffenwinkel, geen zwarte joggingstof en ook geen rode. Gelukkig konden we op de markt wel vinden wat we zochten en kwamen wij thuis met heel veel stof en nog meer knopen (hij weet de patroontjes wel uit te kiezen, manman, wat een knoopsgaten). In eerste instantie wees hij mijn suggestie om er een jas van te maken af, dus ik was al ijverig begonnen, toen hij ineens riep: "Ho! Stop, mam! Ik wil toch een jas en een gevoerde."

Vest werd jas met nog meer knopen dan al in het patroon stonden, maar zoon is blij met zijn jas, zijn vrienden vinden met vet cool en ik vroeg al hoopvol of ik dan nog 's iets voor hem mocht maken, maar zoon's blik was zo ehmijnmoederishelemaalgekgeworden dat ik die hoop voorlopig maar even heb opgegeven.

Rest ons uiteraard nog de zoon met de jas:




1 opmerking: